Moda na robota

Badania nad SI prowadzone przez poważnych naukowców z poważnych uczelni i placówek to jedno, a rekiny marketingu, które zwęszyły zarobek na sprzedaży robotów bogatym snobom - to drugie. Sporo osób z zasobnym portfelem i skromną wiedzą na temat SI chętnie zaopatrzy się w mechanicznego służącego. Oczywiście, jeśli ten zaoferuje przynoszenie kapci pod sam nos, zawsze wtedy, kiedy pan i władca wraca skonany do domu.

Pozbywając się ironii, warto przyjrzeć się mocnemu trendowi, który wykorzystuje dokonania SI i ma dwojaki charakter. Po pierwsze zawiera się on w szpanerskim posiadaniu robota. Tak po prostu. Masz poruszającą się i mówiącą maszynę - jesteś cool. Nieważne co robi: może pilnować domu, może kosić twoje trawniki, może parzyć kawę. Istota polega na samym jej posiadaniu. Trend nawiązuje do stylistyki NRD-owskiej - twoja maszyna ma być kanciasta, metalowo-plastikowa, nieco "brzydka".

Opcja druga jest nieco abstrakcyjna, acz pociągająca. Skoro sam "Vogue" połakomił się na robota i wykorzystał go w sesji ze śliczną, topową modelką, to musi być coś na rzeczy. Asimo - zaliczający swój debiut w świecie wielkiej mody ponad rok temu - zapoczątkował trend wykorzystywania maszyn myślących jako dodatku do magazynów mody. Ale też stał się wzorem dla licznych projektantów, którzy ubiorem dokonali przeobrażenia kobiety w robota. W tej dziedzinie zdecydowanie przoduje Balenciaga, nakładający na modelki tony metalu i specyficzne gogle, dzięki którym człowiek jest w stanie jako tako przypominać istotę przyszłości - maszynę. Kto by pomyślał, że tak ostro krytykując roboty, równocześnie starać się będziemy o upodobnienie do nich.

Tak czy owak, wszystkim tym, którzy na myśl o sztucznej inteligencji dostają gęsiej skórki, radzę wieczorem pooglądać magazyny modowe i wnętrzarskie, zamiast kolejnego "Łowcy androidów". I niech przyśni się wam posrebrzany robocik, a nie tytanowa maszyna do zabijania. Dobrej nocy!

R. E. Krzemińska