Planetary Aspects and Transits 8.25
Planetary Aspects and Transits to program dla zainteresowanych układem planetarnym i ustalaniem pozycji gwiazd.
Być może nigdy nie przekonamy się, czy w kosmosie istnieje życie poza Ziemią. Może nie szukamy tam, gdzie trzeba, a może nie szukamy tego, co trzeba?
Pierwsze lądujące na Marsie i Wenus próbniki rozproszyły część z naszych marzeń o odnalezieniu na tych planetach zwierząt i roślin podobnych do ziemskich. Ale... może nie wszystko jeszcze stracone? Egzobiolodzy rozważają wciąż nowe lokalizacje dla odległego życia, a także zastanawiają się nad jego możliwymi formami.
Bo rzeczywiście - czy obce organizmy muszą być podobne do ziemskich? Niewykluczone, że poszukując kosmicznych obszarów zapewniających ciekłą wodę i umiarkowane temperatury popełniamy błąd. Kosmici mogą przecież opierać swój cykl życiowy na innych rozpuszczalnikach: amoniaku lub metanie. Substancje te pozostają ciekłe w znacznie niższych od ziemskich temperaturach, posługujących się nimi organizmów możemy więc szukać na chłodnych planetach pozasłonecznych, a w Układzie Słonecznym - na wilgotnej od węglowodorów powierzchni satelity Saturna, Tytana.
Tak mogą wyglądać jeziora metanowe lub etanowe na Tytanie, źródło: NASA
Niewykluczone, że zamiast poszukiwania budującego organiczne cząsteczki węgla powinniśmy też uwzględnić chemię "organiczną" opartą na krzemie. A przecież tego rodzaju rozważania nie uwzględniają wcale organizmów naprawdę egzotycznych, struktur opartych o procesy zupełnie inne od ziemskich.
Faktem jest jednak, że na poważnie poszukiwać można tylko czegoś, o czym ma się pewne wyobrażenie - mniej lub bardziej udanych kopii życia ziemskiego. Dlatego obecne misje rozglądają się w kosmosie przede wszystkim za ciekłą wodą i dostępem do substancji organicznych. W naszym Układzie oznacza to bardzo dokładne badania Marsa, jowiszowego księżyca Europy, pod której powierzchnią może istnieć ciekły ocean oraz Enceladusa: satelity Saturna, spod którego powierzchni tryskają lodowe gejzery.
Poza Układem Słonecznym szuka się planet, mieszczących się w tzw. strefie zamieszkania - obszarze, w którym powierzchnia planety powinna mieć temperaturę kilkudziesięciu stopni Celsjusza. Ich macierzyste gwiazdy muszą też dobrze rokować: być względnie stabilne i długowieczne, by zapewnić życiu czas na spokojną ewolucję. Do dziś takiej planety nie znaleźliśmy, ale nowe misje kosmiczne Kepler i Darwin będą w stanie wypatrzyć właśnie takie, małe i podobne do Ziemi planety. Być może właśnie na nich odnajdziemy oznaki, świadczące o istnieniu organizmów nie z tego świata.
Dr Weronika Śliwa
Autorka jest astronomem, redaktorem czasopism "Wiedza i Życie" i "Academia" oraz popularyzatorem nauki, najbardziej interesuje ją... cały Wszechświat.
Zobacz także: