Planetary Aspects and Transits 8.25
Planetary Aspects and Transits to program dla zainteresowanych układem planetarnym i ustalaniem pozycji gwiazd.
Sonda Voyager 2, fot. NASA
Kod DNA, twierdzenie Pitagorasa czy mapa Układu Słonecznego? Badacze wciąż zmieniają zdanie o tym, co i w jaki sposób przekazać kosmicznym cywilizacjom.
Jaki język może przekroczyć barierę kosmicznej próżni? W pogawędkach z ewentualnymi odległymi cywilizacjami najbezpieczniej oprzeć się na matematyce - nauce, która daje takie same wyniki, niezależnie od miejsca w przestrzeni. Taką decyzję podjęli już pierwsi zwolennicy kosmicznych kontaktów, którzy niemal dwieście lat temu proponowali stworzenie na powierzchni Ziemi olbrzymich obrazów, ilustrujących twierdzenie Pitagorasa. W ten sposób mieliśmy nawiązać kontakt z cywilizacjami z Księżyca lub co najwyżej Marsa - dziś wiemy jednak, że szansy na inteligentną konwersację musimy poszukiwać znacznie dalej, poza granicami Układu Słonecznego.
W tej sytuacji rozpoczęcie rozmowy wymaga drogi radiowej lub świetlnej. Ziemianie wysłali więc w 1974 roku przekaz radiowy, w którym zawarto bardzo krótki kurs chemii organicznej i genetyki, a także informacje o tym, jak wyglądają ludzie i ilu ich zamieszkuje Ziemię. Wysłany z Arecibo przekaz podąża teraz z prędkością światła ku gromadzie kulistej gwiazd w konstelacji Herkulesa, do której dotrze za około 22 800 lat.
Sami również poszukujemy kosmicznych wiadomości - zwłaszcza radiowych, wysyłanych na wyróżnionej w kosmosie fali neutralnego wodoru oraz sygnałów świetlnych.
Być może jednak największe szanse na - wprawdzie jednostronny - kontakt z kosmitami mają ziemskie sondy, które opuszczają Układ Słoneczny. Dlatego na pokładzie próbników Pioneer 10 i 11 oraz obu Voyagerów znajdują się płytki, na których wygrawerowano informacje o położeniu i budowie Układu Słonecznego i wizerunki Ziemian. Voyagery niosą też nagrania ziemskiej muzyki i liczne ziemskie obrazy. Czy sondy, które prawdopodobnie przetrwają dłużej niż spalona przez coraz gorętsze Słońce Ziemia doniosą swe przesłanie do inteligentnego celu? Jeśli tak, ich złote plakietki mogą być kiedyś jedyną pamiątką po zaginionej ludzkiej cywilizacji.
Dr Weronika Śliwa
Autorka jest astronomem, redaktorem czasopism "Wiedza i Życie" i "Academia" oraz popularyzatorem nauki, najbardziej interesuje ją... cały Wszechświat.
Zobacz także: