Planetary Aspects and Transits 8.25
Planetary Aspects and Transits to program dla zainteresowanych układem planetarnym i ustalaniem pozycji gwiazd.
Nano to przedrostek, który funkcjonuje nie tylko jako termin naukowy, ale też jako synonim nowoczesności, a wręcz zejścia w głąb tajników natury, w świat niedostępny dla zwykłego śmiertelnika - świat nieomal baśni i czarów. Poniekąd jest to prawda, bo nano oznacza nic innego jak krasnal. Jak wygląda ten świat nanotechnologii?
Wszyscy wiemy, że krasnale nie istnieją, nawet w świecie nano, który człowiek zdążył już zmierzyć i zbadać. Z tych badań uknuł się termin nanotechnologia. Oznacza on tworzenie i badanie struktur o rozmiarach od 0,1 do 100 nanometrów. Wydaje się, że zaczynamy kontrolować materię na poziomie atomów i cząsteczek.
Ile to jest ten jeden nanometr? To długość równa jednej miliardowej części metra (10 do -9 potęgi metra). Bardziej obrazowo można to przedstawić na następującym przykładzie: gdyby obok siebie ustawić nanoczasteczkę i piłkę futbolową, to proporcje między nimi byłby podobne jak między taką samą piłką a... Ziemią. Nieźle, prawda?
Początki nanotechnologii sięgają połowy lat 70., czyli biorąc pod uwagę mój młody wiek nie tak dawno. Jako twórcę pojęcia oraz wynikającego stąd pewnego mechanistycznego nurtu naukowego uważa się Amerykanina K. Erika Drexlera, aczkolwiek "nanotechnologiczne" tezy wcześniej wygłaszał sam - mój ulubiony - Richard Feynman.
Ciekawym elementem świata nano jest to, że rozpościera on (przynajmniej w teorii) taki wachlarz nowych możliwości, które wkraczają praktycznie w każdą sferę poznania. W medycynie nano może posłużyć do opóźnienia starzenia organizmu (a może też do osiągnięcia nieśmiertelności?), a także wzrostowi odporności na najgroźniejsze choroby. W kosmetyce może służyć do modyfikacji wyglądu. W ochronie środowiska może pomagać w oczyszczaniu atmosfery. Dzięki nano chemicy mogą syntezować nowe materiały o fantastycznych właściwościach, a producenci komputerów tworzyć maszyny, o których nie śniło się jeszcze nawet tytanom komputeryzacji.
Co ciekawe świat, o którym mówię jest na tyle uniwersalny, iż jego poznawanie dotyczy w podobnym stopniu wszystkich dziedzin nauk związanych z życiem i techniką. Jednym z pryncypiów wyznawców nano jest np. maszyna do robienia dowolnej rzeczy. Skoro możemy zamieniać miejscami atomy i tworzyć nowe cząsteczki, to możemy kazać "nanourządzeniom" wykonać... cokolwiek. To taki wspólny mianownik informatyki, medycyny, chemii, fizyki, biologii i pewnie jeszcze kilku dziedzin nauki.
Nie brak jednak jak zwykle przeciwników rozwoju tej gałęzi techniki. Wśród największych zagrożeń wymienia się kryzys monetarny i ekonomiczny na skutek spadku wartości ropy naftowej i diamentów, spadek zatrudnienia oraz niekontrolowany rozwój nowych rodzajów broni. Atom może być źródłem taniej energii, ale także służyć do produkcji bomb. Niedobrze by było, gdyby ta z kolei trafiła w nieodpowiednie ręce. Ale w tym aspekcie po co sięgać od razu do nanotechnologii. Wystarcza prostsze rzeczy np: nóż, władza, pieniądze....
Dr Marek Marcinek
Autor jest absolwentem Politechniki Warszawskiej i Szkoły Głównej Handlowej. Pracował na Uniwersytetach w Niemczech, Francji i Kanadzie, a ostatnie lata spędził w Lawrence Berkeley National Laboratory w Stanach Zjednoczonych.
Zobacz także: